Pers beelden An Nelissen

Zondag 22 september 2013 — Hoge resolutiebeelden An Nelissen - moedermonoloog

An Nelissen heeft een patent op succesvolle voorstellingen over belangrijke momenten in een vrouwenleven. Moedermonoloog bundelt 105 minuten uiterst herkenbare en daardoor juist hilarische situaties uit het dagelijkse leven van een moeder. Tegelijk is het haar meest persoonlijke show tot nu toe. Na een uitverkochte tournee vorig seizoen, gaat An weer op stap!

27 jaar geleden werd An moeder. “Het is een lange tocht, dat moederschap”, zegt ze zelf, “van je roze wolk hoog in de lucht tot je met je voeten op de aarde staat. En de landing kan bepaald onzacht zijn.”

De hoogste tijd dus voor de andere kant van het moederschapsverhaal: laten we eens lachen met het moederschap en met de kinderen die we maakten, met nieuw samengestelde gezinnen, met politiek correcte kinderopvang, met het lege nest-syndroom, met de overgang van moederschap naar schoonmoederschap, met de problemen die we achterlaten voor onze kinderen en de problemen die onze ouders voor ons achtergelaten hebben, met wat we van onze moeders geleerd hebben en wat we wilden dat we niet van hen geleerd hadden, etc.

Kortom: met alles waar niemand aan durft te denken, maar waar An wel openhartig over kan zijn, omdat ze het zelf beleefd heeft.

Met ‘Moedermonoloog’ keert An terug naar de kern van haar werk: authentiek en herkenbaar vertellen, grappen met inhoud, en het relativeren van de scherpe randen van het leven.

“Uit “de Moedermonoloog” spreekt métier en zelfspot, maar vooral veel

mededogen. Voor al die vrouwen voor wie geen capriool te gek is om het hun

familie naar de zin te maken…”  - Gazet Van Antwerpen

“An Nelissen is tenslotte de Vlaamse actrice die comedy ademt en tot in elk Vlaams dorp heeft uitgedragen. Ze bespeelt de verschillende registers met verve.”  – De Standaard

“Absolute aanrader voor alle moeders en iedereen die zijn/haar moeder beter wil leren kennen. Grappig, ontroerend en waarachtig. Wellicht het beste wat ze al gemaakt heeft.” – Karel Michiels